"Era imposible mirar os raís un minuto seguido e non sentir dor na retina" (M. Darriba)
15.5.06
Sinto non ter falado do día grande da miña terra, ou de que Xurxo non pode vir, ou da entrega de premios á que fun invitada e á que asistirei esta tarde, ou de que xa coñecín ao meu médico favorito ou que teño pensadas dúasentrevistas que realizarei en breves.
Sinto non ter falado de todas estas cousas e dalgunhas máis, que poida lles interesasen ou non. Pero que andaba preocupada con outros asuntos, e non podía pensar noutra cousa.
Pagaría por congelar el tiempo unos minutos para q pudieras disfrutar de la tranquilidad de mantener la mente en blanco durante un momento: sin preocupaciones, sin presiones, sin trabajos... sólo tú, contigo misma.
De sempre por tras destes ollos grandes, un algo saltóns e tristeiros.
Que lindo sería poder contar a vida polas olladas que se cruzaron algunha vez polo meu camiño!
Os ollos coma obsesión de sempre, debuxos nas marxes de libros e cadernos. Nas servilletas dos bares. Inaugurar un diario de a bordo para describir o que miran e len os meus ollos.
Mirar como a marca xeográfica do iris. Buscar lentes pra unhas retinas un algo doridas, ás que aínda lles queda moito por aprender...
6 comentários:
coma sempre, vostede non para!! xD
P.d: a min esa foto encántame, por que será...?
non te preocupes tanto, que todo ten amaño, ou non? (debo de tratarte de vostede, coma esoutro? :))
esoutra ;)
Ánimo, bicho.
Pagaría por congelar el tiempo unos minutos para q pudieras disfrutar de la tranquilidad de mantener la mente en blanco durante un momento: sin preocupaciones, sin presiones, sin trabajos... sólo tú, contigo misma.
Que difícil es evadirse del mundo!!!
A que andabas pensando en min? NOn o negues, véxeche a leguas... Eu tamén estiven a pensar en tí! ;)
Very best site. Keep working. Will return in the near future.
»
Enviar um comentário