á fin decateime de que el non existía. pedinlle que me devolvera os ollos e convideino a marchar
dende entón, non volvín saber del
fixen panos de cociña coas nosas bandeiras e durmín
"Era imposible mirar os raís un minuto seguido e non sentir dor na retina" (M. Darriba)
4 comentários:
O mellor que che lin nunca
moitas gracias
Súmome á louvanza...non se pode poñer máis realidade no suspiro que tarda en lerse
moitas gracias a ti tamén, urizen
Enviar um comentário