17.5.11

pereiro

pasamos de dicir día das letras a dicir día de lois pereiro

porque o que aconteceu este ano foi unha revolución. quizais dende a miña perspectiva sesgada de atender só a certas cousas e persoas, mais eset ano semella que vivimos unha revolución da poesía que está na rúa, e non na academia


levaba anos a agardar por este día e tócame estar á marxe. a unha marxe de nove mil quilómetros. se ben é controvertido que se lle adique un día tan institucional a alguén como pereiro, a ruptura que supón, o poñer a todas esas persoas anquilosadas no pasado máis clásico a celebrar a alguén que tivo unha vida tan pouco "decorosa", é unha victoria


miña nai dicíame que pra qué celebrar a alguén que escribiu apenas tres libros. eis o grande logro. que se coñeza, que se lea, que se achegue á xente do común a alguén que escribiu pouco -se temos en conta as leis da hiperprodutividade que mandan en nós hox- pero con esa furia, é máis do que se pode agardar


a primeira vez que lin a pereiro, hai moitos anos, tardei días en reuperarme dos seus versos. moi poucas veces na vida me pasou iso. agora, a nove mil quilómetros da casa, releo a súa poesía última de amor e enfermidade, que me acompaña nesta travesía polo oeste


ogallá nunca máis voltemos celebrar a eses autores que fican tan lonxe de nós, que non nos falan, que non saben falarnos. ogallá cada ano haxa unha revolución. ningún paso atrás de aquí en diante

3 comentários:

rui disse...

Unha revolución provocada por outra revolución anterior, a chegada de Ferrín á presidencia da RAG.
A verdade é que non coñecía a Lois Pereiro, eu sempre escravo das canles oficiais que agachan o que lles estorba.

Hoxe abríu unha das librarías da vila e fun comprar un libro para celebrar o día, pero non levei nada de Lois (penso lelo pronto) collín Outra Galiza de Suso de Toro.

Unha aperta

Concha López Fernández disse...

O que lin de Pereiro é pouco, pero é tan intenso e tan achegado á nosa realidade que me impresionou. Seguirei coa súa lectura, con calma, cando remate o curso.

Unha entrada moi sentida.
Saúdos.

oko disse...

e finalmente, rui, liches a pereiro???