"Era imposible mirar os raís un minuto seguido e non sentir dor na retina" (M. Darriba)
2.12.05
Bueno, xa está. Entrevista fóra. Pola tarde, Ramonet (o home que o sabe todo). E pola noite, outravolta traballar no de onte, no de toda a semana, e coido que no de todo o mes. Maldito o día que dixen que era pouco traballo. Bendito o día que escollín ese libro e non outro. Estou a decatarme dos meus propios defectos nel. E mais nada.
De sempre por tras destes ollos grandes, un algo saltóns e tristeiros.
Que lindo sería poder contar a vida polas olladas que se cruzaron algunha vez polo meu camiño!
Os ollos coma obsesión de sempre, debuxos nas marxes de libros e cadernos. Nas servilletas dos bares. Inaugurar un diario de a bordo para describir o que miran e len os meus ollos.
Mirar como a marca xeográfica do iris. Buscar lentes pra unhas retinas un algo doridas, ás que aínda lles queda moito por aprender...
Sem comentários:
Enviar um comentário