
Hegoak ebaki banizkio
nerea izango zen,
ez zuen aldegingo.
Bainan, honela
ez zen gehiago txoria izango
eta nik...
txoria nuen maite
(dun poema de Joxan Artze, musicado por Mikel Laboa; moitos a coñeceredes por La pelota vasca)
(tradución: se lle cortase as ás sería meu, non tería escapado. Mais así deixaría de ser paxaro, e eu... o que amaba era o paxaro)
5 comentários:
Fermoso, moi fermoso.
Os paxaros regresan, ás veces. Outras veces non. Supoño que esa é a vida
Non o coñecía e hai que recoñecer que é real, precioso e a máis atinada explicación do que é o amor.
e non só o amor, claro. tamén explica moi ben a situación política do país. mais alén da interpretación que cada un lle dea, é fermosísima
Que bonita a letra. Eu gosto muito de Mikel Laboa
Enviar um comentário