"Era imposible mirar os raís un minuto seguido e non sentir dor na retina" (M. Darriba)
9.2.07
polas apertas. polas caricias. por estar aí sen preguntar nada. pola preocupación. polos olliños tristes. polo hoxe por ti mañá por min. porque todo sigue. por dicir qué ben estar contigo no traballo. por escoitarme cando falo, e cando non falo porque en realidade non preciso motivos. dispares como sodes. tan distintos entre vós, tan distintos a min. e tan iguais
De sempre por tras destes ollos grandes, un algo saltóns e tristeiros.
Que lindo sería poder contar a vida polas olladas que se cruzaron algunha vez polo meu camiño!
Os ollos coma obsesión de sempre, debuxos nas marxes de libros e cadernos. Nas servilletas dos bares. Inaugurar un diario de a bordo para describir o que miran e len os meus ollos.
Mirar como a marca xeográfica do iris. Buscar lentes pra unhas retinas un algo doridas, ás que aínda lles queda moito por aprender...
4 comentários:
Que risa. Pensei que era unha foto dunha praia e ampliando miro que é unha foto da viaxe a Túnez.
jajajajaja
a verdá, agora que o di, si que se presta á confusión...
jops yo no stoy en ese viaje
pero t compensaré en breves
xD
bikiños
E nós a ti!!!!
xa boto de menos esa charla das tres da mañá antes dalgún exame!
falta unha xa sabes!!
querote!
Enviar um comentário