...péchase o espectáculo, ata novo aviso. Preciso descansar de moitas cousas, recuperar moitas outras. Ninguén precisa explicacións, xa todos sabedes. As cousas non son sempre como cremos que son. (nota: gracias, nenos e M., polo día coruñés; agardo se repita pronto)
Os descansos sentan ben, porque se volve coas cousas máis claras e cunha enerxía que nós desfrutaremos seguro (e uso desfrutar malia o temor a posibles represalias de Carme Hermida, pero por moito que mo diga, e "gozo" con outras cousas...).
De sempre por tras destes ollos grandes, un algo saltóns e tristeiros.
Que lindo sería poder contar a vida polas olladas que se cruzaron algunha vez polo meu camiño!
Os ollos coma obsesión de sempre, debuxos nas marxes de libros e cadernos. Nas servilletas dos bares. Inaugurar un diario de a bordo para describir o que miran e len os meus ollos.
Mirar como a marca xeográfica do iris. Buscar lentes pra unhas retinas un algo doridas, ás que aínda lles queda moito por aprender...
10 comentários:
Desestrésese moito;-)
Hum! Umha magoa querida!
Alomenos eu terei a sorte de seguir vendo-a em vivo, pero agardo que recupere os folgos prontinho.
Um beijo!
Agardarei a que teña ganas de ofrecernos unha nova función tan fermosa como foi esta. Un saúdo.
pois aquí esperamos ata que volva :)
Ate a próxima! :)
Sorte!
Os descansos sentan ben, porque se volve coas cousas máis claras e cunha enerxía que nós desfrutaremos seguro (e uso desfrutar malia o temor a posibles represalias de Carme Hermida, pero por moito que mo diga, e "gozo" con outras cousas...).
Que a volta non tarde.
o meu ollo queda sen espello no que mirarse un pouco chosco...
Saude e forza!!! que a enerxía non decaea para a próxima función.
Unha aperta forte.
:)
jops, graciñas a todos...
Enviar um comentário