apuntamentos pra unha fin de semana

1. Non me gustaron algunhas respostas ao meu texto anterior, como unha que fixeron neste foro. Gustaríame saber de que imposicións se están a falar. Eu nunca coñecín a ninguén que lle impuxeran falar en galego (dado que non me relaciono con esa caste de políticos dos que alguén escribiu (quen fora?) que defendían o galego no parlamento pero criaban os fillos en español. En realidade nin cos desa caste nin cos de ningunha)

2. Hai hoxe un ano que rompín o pé esquerdo. O meu xeso levaba un texto de Salgado por detrás e mais media ducia de debuxos. Aprendín a lección de que a calquera situación lle podes atopar o lado bo. E conformou así o colofón do mellor curso, dos mellores meses, da mellor despedida que tiven nunca

3. Fago plans mirando o mapa. Ogallá puidese voar.

4. Descubro o fetichismo dalgunhas persoas co calzado que usan outras. Que pensar cando che falan mirando prós pés, e non prá cara?

venres á tarde

björk, unha pila de papeis e o conflicto de sierra leone

viaxes programados: valencia-londres-tinduf-madrid

compromiso post-aninovo: facer algo de deporte - menos interné, máis libros (serán incompatibles?) - aprenderme de memoria a colocación de todos os países do mundo, illas incluídas - agardar pacientemente (resignación!) a que polgariño naza mentres aprendo moito de sofegüare libre

conclusión: canto me queda de aprender ata ser quen de falar con total seguridade de, por exemplo, os procesos de integración en américa latina???

axenda

non teño tempo estes días. onte cea de clase. hoxe comezos do encontro estatal de cooperación con cuba. mañá e pasado continúa o encontro. para o domingo e comezos de semana perfilar o tema da tesina e rematar a miña parte do traballo de serra leona (diamantes e agricultura). tamén traballo acumulado que está estimulando a miña vea xornalística como non me pasaba hai tempo. o xoves traballo remunerado para a financiación da viaxe proxectada pra semana santa. e o venres un bus todo o día pra chegar a unha cea que devezo por que chegue. e despois, descansar na casa

e namentres, fascinada polo tema da enerxía e mailo desenvolvemento cando van xuntas, e estresada porque non vou ter tempo de argallar as sorpresas que despois han repartir os reis magos ou o olentzero (que unha vai absorvendo coma unha esponxa os costumes dos lugares onde vive!)

1. non podo para de rir por isto...

vía chuza!

2. chego media hora tarde a clase porque me retraso na consulta do médico. no bus atópome co dire que me pon cara de chegar-tarde-está-moi-mal. subo tres pisos correndo. entro na clase afogada e con pintas de boneco de neve (gorro, bufanda, abrigo, a mochila medio colgando dun brazo). e agardando atopar do outro lado un carcamal do pnud, atopo ao pedazo de arxentino treintañero do pnud.
só marmurei un perdón moi baixiño e busquei acomodo nun recuncho. despois mirei para atrás, e decateime de que nunca a clase estivera tan atenta a un profesor (gañamos as mulleres en número, por 18 a 4).
que despois, fixándome ben, estaba un pouco fondón e tampouco era tan guapo, pero acostumada aos vellos e feos que habitualmente nos dan clase...

non podo máis que aguantar a risa ao ver o anuncio de Gadis a través do blog d'O Xirarei. Aguantar porque non quero que toda a biblioteca me mire con cara de odio. si, síntome identificada, sobre todo porque sempre teño a palabra riquiño na boca e porque cando recibo un ataque interrogativo, sempre respondo con outra pregunta. penso proclamalo aos mil ventos, claro que si, VIVAMOS COMO GALEGOS!!!