16.11.05

Prendido a tu botella vacía...

... esa que antes siempre tuvo gusto a nada...
...........................................................................
nada entre as paredes brancas. a muller enrugada que vive entre discos. volvo ao estilo do antigo dor na retina. pode. pensei que deixara aquel tempo atrás, pero a vida é o mito do eterno retorno do que falaba platón. papeis e guións e músicas tristes. chavela e os cadros de frida como fondo de pantalla. beizos cortados. pouco sono. ganas de facer nada. acento do sur. sorrisos. calma, nena, calma. mar. os meus ollos doridos precisan o mar. ogallá un frío que me secase por dentro. sorrisos. hoxe son unha árbore seca. aire gris. mañá arderei na vosa lareira. quéimame. lume sacro. de que te lembras? provocación como fin último. a obsesión nos últimos tempos. reflexións sobor do tirano. nú. e teño frío
...

1 comentário:

LIARIÑA disse...

xa eran horas de que te deixases enfermar por Calamaro!!
"vivir sin tí es dormir en la estación"